COLUMN. De vaas van Soissons

Meer dan tien jaar was het elk jaar hetzelfde liedje. Vanuit het Franse of Italiaanse zuiden klommen we met de wagen huiswaarts. Vroeger in één ruk, de jongste jaren in twee keer. Eens we op de A1 de eerste wegwijzer richting Soissons voorbijreden, wisten ze op de achterbank al wat er zou komen. Ook al veinsden de twee dochters dat ze aan het dutten waren, steevast gooide ik dezelfde vraag in de groep: “Hoe zat dat nu weer met die vaas van Soissons?”